Julkaistu Jätä kommentti

Block: Button

Button blocks are not semantically buttons, but links inside a styled div. 

If you do not add a link, a link tag without an anchor will be used.

Check to make sure that the text wraps correctly when the button has more than one line of text, and when it is extra long.

Buttons have three styles: 

If the theme has a custom color palette, test that background color and text color settings work correctly. 

Now lets test how buttons display together with large texts.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Donec mollis. Quisque convallis libero in sapien pharetra tincidunt. Aliquam elit ante, malesuada id, tempor eu, gravida id, odio.

Maecenas suscipit, risus et eleifend imperdiet, nisi orci ullamcorper massa, et adipiscing orci velit quis magna. Praesent sit amet ligula id orci venenatis auctor. Phasellus porttitor, metus non tincidunt dapibus, orci pede pretium neque, sit amet adipiscing ipsum lectus et libero. Aenean bibendum. Curabitur mattis quam id urna.

Vivamus dui. Donec nonummy lacinia lorem. Cras risus arcu, sodales ac, ultrices ac, mollis quis, justo. Sed a libero. Quisque risus erat, posuere at, tristique non, lacinia quis, eros.

Julkaistu

Post 164

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Si longus, levis dictata sunt. Hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Facile est hoc cernere in primis puerorum aetatulis. Duo Reges: constructio interrete. Quae similitudo in genere etiam humano apparet.

Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior;

Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Quod quidem iam fit etiam in Academia. Mihi enim satis est, ipsis non satis. At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Materiam vero rerum et copiam apud hos exilem, apud illos uberrimam reperiemus. Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora.

Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. An me, inquis, tam amentem putas, ut apud imperitos isto modo loquar?

Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Quid enim ab antiquis ex eo genere, quod ad disserendum valet, praetermissum est? Scrupulum, inquam, abeunti; Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante. Suo enim quisque studio maxime ducitur. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata.

Julkaistu

Post 180

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Si longus, levis dictata sunt. Hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Facile est hoc cernere in primis puerorum aetatulis. Duo Reges: constructio interrete. Quae similitudo in genere etiam humano apparet.

Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior;

Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Quod quidem iam fit etiam in Academia. Mihi enim satis est, ipsis non satis. At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Materiam vero rerum et copiam apud hos exilem, apud illos uberrimam reperiemus. Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora.

Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. An me, inquis, tam amentem putas, ut apud imperitos isto modo loquar?

Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Quid enim ab antiquis ex eo genere, quod ad disserendum valet, praetermissum est? Scrupulum, inquam, abeunti; Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante. Suo enim quisque studio maxime ducitur. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata.

Julkaistu

Post 196

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Si longus, levis dictata sunt. Hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Facile est hoc cernere in primis puerorum aetatulis. Duo Reges: constructio interrete. Quae similitudo in genere etiam humano apparet.

Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior;

Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Quod quidem iam fit etiam in Academia. Mihi enim satis est, ipsis non satis. At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Materiam vero rerum et copiam apud hos exilem, apud illos uberrimam reperiemus. Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora.

Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. An me, inquis, tam amentem putas, ut apud imperitos isto modo loquar?

Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Quid enim ab antiquis ex eo genere, quod ad disserendum valet, praetermissum est? Scrupulum, inquam, abeunti; Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante. Suo enim quisque studio maxime ducitur. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata.